Ortaokulda çooook şişman bir çocuktum, 72'yi falan görmüştüm basküle çıktığımda. O dönemlere ait fotoğraflarım sandıkların en diplerinde aslında bir tarayıcım olsa ben buraya yüklerdim ama yok maalesef. Düşünün işte saçlarının uzunluğu kulaklarında bayağı bir gıdığı olan,yuvarlak surat,etli yanak, bariz şişko bir kız çocuğu! Tam olarak tasvirim buydu o zamanlar. Bu kilolar yüzünden asosyal olmuştum, doğum günü partilerine, sınıfça gidilen pikniklere, 4-5 arkadaş buluşup sinemaya falan gitmiyordum tabi ki.. Hiç bişey yapamadığım için kendimi derslerime vermiştim ki bu yüzden ortaokulda derslerim diğerlerinden oldukça iyiydi. Kilolarımın sorumlusu anne-babamdı benim için, neden bana dur dememişlerdi ki? Evde sürekli suskundum , içime kapanık dolaşıyordum. taa ki Lise zamanlarıma kadar.
O kilonun bir kısmını yaz tatilinde bisiklet tepesinde geçirdiğim için verdim! Şöyle 10kg kadar verdim ama yine tombulum. Artık isyanım herşeye anneye,babaya, okula, düzene, eğitime herşeye :) Eve gelir gelmez odama geçiyor ve ordan asla çıkmıyorum. Annem kapıma gelip kızım birazda bizimle otur içerde, hep burdasın diyor ,hayır diyorum ben burda iyiyim.
Çok acayip sosyalistim o sıralar, önüme gelen herkese anlatıyorum sosyalizmi..(Ne haddime acaba) Siyahtan başka renk giymiyor, rock ve protest müzikten başka bişey dinlemiyor ve deli gibi sigara içiyorum! Başka tür müzik dinleyenleri anlamıyor, TSM seven babama gülüyorum, arabada giderken onun dinlediğine dayanamayıp kavga ediyorum !
Özgür olmak istiyorum , anne-baba, okul vs herşey saçma! Ben özgürüm istediğimi yaparım, diyorum ve gerçekten bu şehrin sokaklarında tabuları yıkıyoruz arkadaşlarımla.. Gitarlar çalıp şarkılar söylerek harçlığımızı çıkarmaya başlıyoruz. Sadece siyah giyiyoruz dedim ya siyahtan başka bir renge katlanamıyoruz.
Aşığız, aynı zamanda aşık olduğumuz adamlara sinirliyiz, ona da isyan ediyoruz :) Meydanlarda bağırıken yerel gazetede fotolarımı görüyorlar anne ve babam, çok fena kavga ediyoruz yine; gitmeyeceksin, gidicem... Ve yine seslerini susturuyorum onların protest müziğimin son sesiyle..
Sözün özü ailemden özür diliyorum yahu! Ne zorlamışım onların sınırlarını, ben olsam ne yapardım, ne ederdim böyle bir çocuğa? Laftan anlamayan, kafasının dikine giden, sokaklardan eve gelmeyen, odasından asla çıkmayan! Her söyleneni saçma bulan.. Büyüklerine kimi zaman saygısızlık eden ! Allah anne-babamı başımdan eksik etmesin, onlara minnettarım o zorlu dönemde beni yinede (!) anlamaya çalıştıkları için..



amanin beni korkuttun şimdiden. benim kızım da senin gibi olursa ya kızkardeş.
YanıtlaSilgerçi ben sol fikirliyim. metal dinlerim ve iş harici hala siyah giyerim.
bu blog sayfanın düzeni süper olmuş. sakın değiştirme ben çok sevdim.
ama yazından şunu çıkartıyorum ki benim daha çok çekeceğim var galiba:)
baba
sevgili baba; yok yok senin kızın olmaz benim kadar benim arkadaş çevrem de çok etkiledi beni o zamanlar. bu arada babamda sol görüşlüydü hatta aktif bi siyaset adamıydı ama ben çok abartmıştım o dönem, onca yıldır tecrübe sahibi babama kafa tutuyordum.. :) bu düzeni bende çok sevdim, değiştirmeyeyim di mi? beğendiğine sevindim.. ve bir kız babası olarak evet çekeceğin var :)) sevgiler ve bu yazıyı oluşturmama sebep olduğun için teşekkürler..
YanıtlaSilGüzel ve akici tasvir etmissin,cok hosuma gitti,bunu bizde yapmaliyiz sanirim...
YanıtlaSilBir terazi kızı; Çok teşekkür ederim hoşuna gitmesine inan çok sevindim.. Sevgiler canım...
YanıtlaSil