Annem Erzurum'dan gelin gelmiş buraya, ailesini tüm sevdiklerini bırakarak. Tek başınaymış ve çok kalabalık bir aileye gelin gelmiş. Kayınvalidesi,kayınpederi,görümcesiyle beraber yaşamış. Ona küçücük bir oda vermişler babamla. Dedem çok despot ve otoriter bir adammış öyle ki bizimle ilgili kararları bile annem ve babam değilde dedem ve babannem alırmış, hangi okullara gidecekler, adları ne olacak, hangi kurslara gidecekler, hangisi onlar için daha yararlı olur, yani bir çocuğun gelişiminin tüm önemli kararlarını babannem ve dedem vermiş. Ne babam karşı çıkabilirmiş dedeme ne annem ne de bir başkası.. Öyle ki annem ve babam kendi çocuklarına isim bile verememişler.Misal benim adımı dedem vermiş.Annem bunu çok dert etmese de o zamanlar , bazen hayıflanır bir tek çocuğumun ismini bile veremedim diye..
Kalabalık ve çok misafirli bir aileymişiz biz, zaten burda yani Samsun da dedem oldukça nüfuzlu bir adam ve büyük bir işverendi. Evimizde gelen giden asla eksik olmazdı, tüm evin yükü annemin omuzlarındayken aynı anda yaş aralığı fazla olmayan biz 3 kız kardeşi çiçek gibi yetiştirmiştir, hala anneme derler sen ne güzel annesin diye.. Annem bizi ne ferber yöntemiyle uyutup büyütmüş, ne biz karnındayken klasik müzik dinletmiş, ne de zayıf kalabilmek için hamile pilatesi yapmış. Fırsatı olsa yapar mıydı bilmiyorum ama biz bunların eksikliğini hiç hissetmedik, zaten hamile kalıp birgün anne olursam İNŞALLAH! annem gibi fit olurum umarım, fotoğraflara bakıyorum da kadın Bersu'yu doğurduktan 2 ay sonra bile neredeyse 55kg. :)
O kadar ev yoğunluğunun despot bir kayınpederin, sesini babasına asla çıkaramayan bir kocanın ve o yoğun kalabalık zorluğun içinde annem bize asla ilgisizlik göstermemiş, göstermedi de. Babam da öyleydi ama babamın işi dolayısıyla biz o zamanlar babam gelmeden uyurduk :) Haftasonları babamla zaman geçirirdik çoğu kez. Yaş aralıklarımız çok az bizim 3müz beraber büyümüşüz. Anneme hep sorarım; anne nasıl baş ettin nasıl başardın 3 küçük çocukla? Annem; o kadar uslu çocuktunuz ki beni hiç yormadınız, der her seferinde.. Ya da annem çok sabırlıydı! ben kendimi o halde düşünemiyorum :)) Gerçi evet annem cidden çok sabırlı bir kadın! Allah o sabrı bize de nasip etsin..
Her pazar mutlaka okul için kullandığımız mendillerimize kadar ütüler, onlara uygun yakalıklarımızı kolalar, her sabah saçımıza en uygun kurdelayı takar ve ilkokul bitene kadar evimizin dibinde olan okulumuza götürür yine hergün çıkışta en erken o gelir ve bizi alır. Asla servislere(kurslara da o götürür) güvenmez, hatta kendinden ayrı sadece babama güvenir bizi okula getirip götürken kimselere bırakmazdı o görevi. Okul hemen hemen 4-5 bina ilermizde sadece bir yol karşısındaydı..Ama hiç bırakmadı elimizi, hiç takmadık okul yolunda okul çantalarımızı annem omuzladı hepimizinkini, sadece boyunlarımızda mataramız, elimizde beslenme çantalarımız vardı bizim.
Beslenmeler ki asla hazır gıda yoktu çantamızda, okuldaki çocuklara özenirdim beslenme saatlerinde :) Annemin folyoyo ya da streç filme sardığı marul,domates,beyaz peynirden oluşan sandviçlerinide afiyetle yerdim ama bir kere de gofret çıksın isterdim beslenmemden, iyi ki de çıkmamış :) Hazır olan sadece süt olurdu çantamda küçük paket süt..
Söz konusu biz ise çok özenlidir annem,çok titiz ve çok detaycı..Eşşek kadar kızlar olduk ama hala mutfağına sokmaz bizi, yardımı kabul etmez kolay kolay, ya baştan sona biz yapacağız yemekleri ya da karışmayacağız işine :) Yormak istemez bizi hala, o bitirsin ister tüm ev işlerini hala kıyamaz kızlarına..Hala düşünür ayağımızdaki ev terliğine kadar!
Seni çok seviyoruz dünyanın en beyaz tenli pamuk annesi! Küçük kızlarından; ortancan.. :)
