Herkes katil oldu sonunda..Oysa bir ara bazıları KAHRAMANDI..

Bu sözü ilk okuduğum da ortaokul, taş çatlasın Lise 1.sınıftaydım.. O zamanlar bu sözü şimdi ki kadar anlamamıştım elbet ama yine de sevmiştim.. Şimdi daha iyi anlıyorum.Masumiyet diye bişey kalmadı şimdilerde, bizden daha az suçu olana masum diyoruz sadece..

Sadece çocuklar masum şimdi, onlar da büyüyünce kalmayacak masumiyetleri. Bazısı katil bile olacak, bazısı kötü bir politikacı, bazısı dolandırıcı olacak belki ve kimi türlü suçlara bulaşacak, canlarını yakacak şimdiki yaşıtlarının!

 Azınlık olacak iyilikler, iyilikse dediğim gibi suçlululardan biraz daha iyi işte..Hani kötünün iyisi!

Yıllardır her akşam kaçırmadan haberleri izlerim 10 yıl önceki haberler ve şimdikiler o kadar kötüye gitmiş ki herşey.. Ümitvar olamıyorum artık, düzelecek diyemiyorum!

 Biz çocukken evimizin arkasında ki boş arazide top oynar ip atlardık, şimdi okul çıkışı gizli gizli sigara içiyor çocuklar aynı yerde.. Çocukluğumuzu kirletiyor çocuklar! Ağız dolusu küfürle birbirleriyle güya şakalaşıyorlar(!) O kadar çirkin ve o kadar üzücü ki onları izlemek.. Annemin dediğine göre arada tiner kokluyorlarmış, okuldan üniformlarıyla çıkan minicik suçlular..Şimdi camdan bir top atsam, ya da bir iple yanlarına gitsem sigaralarını bırakıp oynarlar mı dersiniz? Sanmıyorum..

Eğitim ailede başlar, okulda devam edermiş. Eğitim ?!? Hangi eğitim, nasıl bir eğitim? Karamsarım oldukça , ki ben pozitif bi insanımdır aslında..

Kitle iletişim araçları bizim çocukluğumuzdaa yararlıydı , bence şimdi tam tersi çocuk için zararlı ! Kural kaide yok artık, çocuk istediği herşeyi rahat rahat kullanabiliyor( en azından çevremdeki çocuklar).. Bize misafirliğe gelen bir bayan bana; "hadi Derya ablası, çocuğuma bilgisayarı ver de biz de rahat rahat oturalım" diyebiliyor gayet doğal bi şekilde!

Normal mi yahu artık bunlar? Ne işi var çocuğun elinde 1000-2000 liralık aletlerin? Neyse ben bitireyim artık..

Sevgiler..

Her aşık gibi...

Sevgiliye ithafen;





Aşık insan kendini hemen ele verir, saklayamaz kendini.. Ben de elevermeye başlamıştım yavaş yavaş. Güya aşık olmayacaktım ya işte, palavranın ta kendisi! Aşıktım yine başımda kavak yelleri. Ben aşık olduğum zaman salaklaşırım, (kim olmaz ki zaten), ben aşıkken mantığım devre dışı olur, ben aşıksam eğer herşeyi yapabilecek güce sahibim. Üstelik karşımdakinin  benim ona aşık olduğum kadar, bana aşık olması gerekmez! Aşıksam bu aşık olduğum adamı ilgilendirmez. Ben kendi içime bakarım, kendi kalbimin yoluna ve o yolda yürümeye başlarım tüm engelleri birer birer yıkıp geçerek.

2007 Sonbahar  aşkımın karşılıklı olduğunu öğrendiğimde daha da çağladı yüreğimden geçenler.. Benden uzaktaydı ama umrumda değildi, nasılsa ben bu yola başkoymuştum artık ve geri dönüşü yoktu! İlk kez kendi başıma şehir dışına çıktım, bu belki çok basit ne var bunda diyeceksiniz ama benim için bir tabuydu.. İyi ki yıkmışım bu tabuyu yoksa çok pişman olacak ve belki de şimdikinden çok daha mutsuz olacaktım.İlk kez gittiğim o şehirde, bulduğum huzuru uzun yıllar bulamamıştım hiçbir şeyde! 4 yıl önce karlı bir Üsküdar sabahı kavuştuk sevgiliyle.

2011 Sonbahar, o Üsküdar sabahındaki gibi hala  yüreğimde kanat çırpan kuşlar, ne zaman aklıma düşsen (ki çoğu zaman ordasın) içimi sarar tüm aşk dolu 4 yılın sıcaklığı. Hayallerimizin başlangıcındayız şimdi seninle sevgili, bak 1 ay sonra bu kez de herkesin önünde söz vereceğiz birbirimize.. Tıpkı 4 yıl önce Üsküdar'da söz verdiğimiz gibi ..

Seni seviyorum..

"D&G"-07-∞